serwisy: | informatyka | absolwenci | fizyka | przedsiębiorczość | sport | ue | biblioteka | pedagog |
podstrony
co nowego?
Lekcja historii w naszej szkole
Pan Gottfried Brandstäter, który mieszkał w Bartoszycach do 1945 roku, wygłosił dziś w auli naszej szkoły wykład o latach swojej młodości i nauki, spędzonych w murach naszej szkoły(1940-1944). Uczniowie biorący udział w tym spotakniu zada...
Pan Gottfried Brandstäter, który mieszkał w Bartoszycach do 1945 roku, wygłosił dziś w auli naszej szkoły wykład o latach swojej młodości i nauki, spędzonych w murach naszej szkoły(1940-1944). Uczniowie biorący udział w tym spotakniu zada...
skomentowane fotki
Ostatnie zmiany
Watykan
| modyf:
Artur Rogoziński 2009-10-28, 16:06 | 1140 odsłon serwiszglossie
Zobacz:
» Życiorys » Pielgrzymki do Polski » Pielgrzymki światowe » Upodobania Jana Pawła II » wakacje papieża » Ciekawostki o JPII » Powiedzonka i żarty JPII » dlaczego imię Jan Paweł II?? » Ksiązki i filmy o JPII » Strony o JPII » Inni o JP II » Kalendarium » Pokolenie JP II
» Życiorys » Pielgrzymki do Polski » Pielgrzymki światowe » Upodobania Jana Pawła II » wakacje papieża » Ciekawostki o JPII » Powiedzonka i żarty JPII » dlaczego imię Jan Paweł II?? » Ksiązki i filmy o JPII » Strony o JPII » Inni o JP II » Kalendarium » Pokolenie JP II
Watykan
Centrum świata chrześcijańskiego, miasto Papieża, skarbiec arcydzieł sztuki ze wszystkich epok. Watykan jest również społecznością, ma swoich mieszkańców, swoje publiczne i prywatne zwyczaje, swoje ciekawostki. A więc przyjrzyjmy się im z bliska i pozwólmy wyobraźni przenieść nas w ciche i urokliwe, pamiętające niejedną datę uliczki Watykanu…
1.HISTORIA WATYKANU
2. URZĘDY STOLICY APOSTOLSKIEJ
3. PREZEZ MUZEA, GALERIE, STANZE, LOGGIE I KAPLICE
HISTORIA
Watykan jest siedzibą Stolicy Apostolskiej i zarazem centrum Kościoła katolickiego. Uważa się, że w miejscu obecnego Placu Św. Piotra w czasach Kaliguli i Nerona zbudowano cyrk. Miał tu być zabity i pochowany św. Piotr. Znane jest łacińskie powiedzenie Ubi Petrus ibi Ecclesia. Oznacza ono, że Watykan istnieje z racji grobu Księcia Apostołów i przebywania tu papieży, jako jego następców. W latach 40. XX wieku wykopaliska archeologiczne dowiodły istnienia grobu św. Piotra - jednego z apostołów, uznawanego później za pierwszego papieża. Termin papa pojawił się dopiero w V wieku. Wcześniej prezbiter a później biskup rzymski sprawował jurysdykcję tylko nad środkową Italią i był jednym z pięciu patriarchów chrześcijańskich, obok Jerozolimy, Aleksandrii, Antiochii i Konstantynopola. Prymat Piotrowy, mający podstawę w Ewangelii, urzeczywistnił się w V wieku (Leon I Wielki) i tylko w odniesieniu do Kościoła Zachodniego. Stopniowy rozbrat ze Wschodem od 800 roku doprowadził do tego, że papiestwo stało się wyłącznie instytucją Europy łacińskiej (a wraz z ekspansją kolonialną Hiszpanii i Portugalii także części Nowego Świata). Ze Stolicą Apostolską związane jest od 1929 r. Państwo Miasta Watykańskiego, którego głową jest obecnie papież Benedykt XVI. Sprawuje on funkcję władcy świeckiego i jednocześnie najwyższego zwierzchnika Kościoła rzymskokatolickiego.
URZĘDY STOLICY APOSTOLSKIEJ
KURIA RZYMSKA
To zespół instytucji zwanych dykasteriami, wspomagających papieża w kierowaniu bieżącymi sprawami wewnętrznymi i zewnętrznymi Kościoła (w ramach jego władzy nauczycielskiej, sądowniczej, duszpasterskiej oraz suwerena Państwa Watykańskiego); Kuria Rzymska wywodzi się z wczesnochrześcijańskich form kierowania Kościołem, przy udziale przedstawicieli duchowieństwa rzymskiego, przekształconych w XII w. w konsystorz złożony z kardynałów; ramy organizacyjne Kurii Rzymskiej nadał Sykstus V bullą Immensa aeterni Dei (1588) powował wtedy 15 kongregacji i przydzielił im kardynałów, których suma nie mogła przekraczać 70. Stan te utrzymał się aż Jana XXIII i Pawła VI. Kongregacje zostały zmodyfikowane przez Kodeks prawa kanonicznego (1917) i bullę Pawła VI Regimini Ecclesiae (1967). Radykalnej reorganizacji Kurii dokonał Jan Paweł II w encyklice Pastor bonus z 1988 r
SEKRETARIAT STANU
Towarzyszy papieżowi w wykonywaniu jego posłannictwa. Jest najliczniejszym organem kurialnym i dzieli się na dwie sekcje.
- Sekcja Spraw Ogólnych pełni funkcję usługowe wobec papieża, przygotowuje w ostatecznej formie konstytucje apostolskie, listy apostolskie i inne dokumenty przekazane przez Ojca Świętego. Koordynuje pracę dykasterii, przygotowuje nominacje papieskie. Publikuje dokumenty urzędowe w dzienniku urzedowym Acta Apostolice Sedis, czuwa nad dziennikiem L'Osservatore Romana.
- Sekcja Spraw Stosunków z Państwami zajmuje się kontaktami z rządami i organizacjami międzynarodowymi. Ma do dyspozycji przedstawicielstwa dyplomatyczne Stolicy Apostolskiej (Watykan utrzymuje stosunki dyplomatyczne z 172 państwami, z UE, na specjalnych zasadach z Rosją i Autonomią Palestyńską). Domeną działalności sekcji drugiej są także nominacje biskupów, ponieważ wymagają one w niektórych wypadkach uzgodnienia z rządami.
Od 1991 r. urząd sekretarza stanu piastował kard. Angelo Sodano. We wrześniu 2006 r. zastąpił go metropolita Genui kard. Tarcisio Bertone, S.D.B. Pełni on też od kwietnia 2007 r. urząd Kamerlinga Świętego Kościoła Rzymskiego.
KOLEGIUM KARDYNALSKIE (ŚWIĘTE KOLEGIUM)
Kardynałowie elektorzy w loggi Bazyliki
św. Piotra, 19 IV 2005 r.
Istotą stanowiska kardynalskiego jest przynależność do Kościoła rzymskiego. Tradycyjnie Biskup i Metropolita Rzymski, wybierany był przez diakonów, prezbiterów i biskupów diecezji podrzymskich. Tradycja ta, mimo że papieża wybierają kardynałowie z różnych stron świata została zachowana, gdyż stają się oni rzymskimi duchownymi z chwilą objęcia tytularnego kościoła w Wiecznym Mieście. Elektorami są kardynałowie, którzy nie ukończyli 80 roku życia (jest ich obecnie 120, połowa z Europy). Kardynałowie Świętego Kościoła Rzymskiego (Cardinales Sanctae Romanae Ecclesiae) stanowią senat papieski i mają za zadanie pomagać papieżowi w kierowaniu Kościołem. Polacy mają obecnie największą w historii reprezentację w Świętym Kolegium (10 purpuratów)*.
KONGREGACJE
Kongregacje stanowią organy wykonawcze i jurysdykcyjne, przypominają ministerstwa w państwach świeckich
1. Kongregacja Nauki Wiary (kard. William Joseph Levada)
2. Kongregacja dla Kościołów Wschodnich (kard. Ignace Moussa I Daoud)
3. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (kard. Francis Arinze)
4. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych (kard. José Saraiva Martins)
5. Kongregacja ds. Biskupów (kard. Giovanni Battista Re)
6. Kongregacja ds. Ewangelizacji Narodów (kard. Crescenzio Sepe)
7. Kongregacja ds. Duchowieństwa (kard. Darío Castrillón Hoyos)
8. Kongregacja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego (kard. Franc Rodé)
9. Kongregacja ds. Edukacji Katolickiej (kard. Zenon Grocholewski)
TRYBUNAŁY
1. Sygnatura Apostolska
2. Rota Rzymska
3. Penitencjaria Apostolska
PLAC ŚW. PIOTRA
Via della Conciliazione wiodąca tu była niegdyś wąską ulicą, jednak Mussolini kazał wyburzyć stojące przy niej domy, by zbudować szeroką aleję. Piazza San Pietro (Plac św. Piotra) zaprojektowany przez Berniniego wywiera ogromne wrażenie.
Zgodnie z barokowymi koncepcjami kościół mirzesłonięty niż obecnie; Bernini zamierzał spiąć dwa rzędy kolumn łukiem triumfalnym tak, aby bazylikę widać było dopiero z bliska, lecz planu tego nigdy nie zrealizowano i ramiona kolumnady pozostają otwarte, symbolicznie zapraszając świat na łono Kościoła katolickiego.
Obelisk na środku placu, sprowadzony do Rzymu w 36 r. przez Kaligulę, przez wiele lat stał w cyrku Nerona na Wzgórzu Watykańskim (na lewo od kościoła). Według niektórych legend, wyznaczał miejsce męczeństwa św. Piotra. Na plac przeniesiono go w 1586 r. z rozkazu Sykstusa V; praca ta zajęła cztery miesiące, użyto 150 koni i 47 dźwigów.
BAZYLIKA ŚW. PIOTRA
Plac jest tak imponujący, że zwiedzając Bazylikę św. Piotra (Basilica di San Pietro) nie sposób uniknąć pewnego rozczarowania. Fasada (której w żadnym wypadku nie można uznać za najbardziej udaną część świątyni) przesłania kopułę, widoczną z niemal każdego punktu w mieście.
Budowlę zaprojektował na początku XVI w. Bramante, lecz ukończył ponad wiek później, dokonując znacznych zmian, Carlo Maderno. W rezultacie bazylika zawiera elementy stylu renesansowego i barokowego.
Jest to najważniejsza świątynia Kościoła katolickiego, która zastąpiła sypiącą się budowlę wzniesioną przez Konstantyna na początku IV w., w miejscu, gdzie znajdował się grób św. Piotra, nic więc dziwnego, że przyciąga niezmiennie tłumy zwiedzających i pielgrzymów. Przy budowie bazyliki zatrudnieni byli najlepsi włoscy architekci XVI i XVII w.
Pod względem rozmiarów świątynia przoduje wśród większości kościołów. Zgodnie z koncepcją Bramantego, miała być zbudowana na planie krzyża greckiego, z wysoką kopułą nad skrzyżowaniem naw, lecz po śmierci mistrza odstąpiono od jego planów.
Wrócił do nich dopiero sędziwy już wtedy Michał Anioł, gdy objął funkcję głównego architekta. Zdążył nawet wznieść podstawę kopuły, ale umarł wkrótce potem, w 1564 r., zanim prace zostały v /> v /> w /> w />ukończone. Jego następcą był Vignola, a kopułę ukończył w 1590 r. Giacomo della Porta. Carlo Maderno przejął kierownictwo prac w 1605 r. i dokonał, z polecenia papieża Pawła V, radykalnej zmiany założeń, porzucając ideę krzyża greckiego. Uznano, że kościół na planie krzyża łacińskiego jest bardziej praktyczny, bo łatwiej pomieści liczne kongregacje. W rezultacie jednak zmiana planu bazyliki wpłynęła niekorzystnie na widok z placu na kopułę. Wnętrze utrzymano w stylu dojrzałego baroku, a twórcą większości najważniejszych dzieł jest Bernini.
Aby wejść do bazyliki, należy być odpowiednio ubranym - kolana i ramiona muszą być zakryte - reguła ta jest bardzo ściśle przestrzegana.
PAŁAC WATYKAŃSKI
Pałac Watykański mieści bardzo zróżnicowane kolekcje - starożytne posągi, malarstwo renesansowe, dział sztuki egipskiej, zabytki etruskie, nie wspominając o sprzętach i dekoracjach samego pałacu. Nie ma szans obejrzeć wszystkiego podczas jednej wizyty, trzeba więc wybierać spośród kilku tras, ale koniecznie trzeba zobaczyć dzieła Rafaela - apartamenty papieskie (stanze) i Kaplicę Sykstyńską.
Przed zwiedzaniem należy się zastanowić nad tym, ile czasu chce się tu spędzić; może to być zaledwie 45 minut, ale równie dobrze większa część dnia. Trzeba pamiętać, że same odcinki pomiędzy poszczególnymi działami bywają być długie i męczące.
W niewielkim Museo Pio-Clementino (na lewo od wejścia) z charakterystycznym, ośmiokątnym dziedzińcem, można podziwiać antyczne posągi zaliczane do najlepszych w całym Watykanie. Są wśród nich dwa, które miały na artystów renesansu większy wpływ niż jakiekolwiek inne prace: pogodny Apollo Belwederski, rzymska kopia oryginału z IV w. p.n.e., oraz najsłynniejsza chyba rzeźba klasyczna - Grupa Laokoona z I w. p.n.e. odkryta w 1506 r.
Pobliskie Muzeum Egipskie (Museo Egizio) nie należy do głównych atrakcji Watykanu. Zebrano tutaj trochę jaskrawo pomalowanych sarkofagów (i dwie mumie), a także urny kanopskie - alabastrowe naczynia, w których umieszczano wnętrzności zmarłych.
Wspaniała klatka schodowa za wejściem do Muzeum Egipskiego prowadzi w górę do Muzeum Etruskiego (Museo Gregoriano Etrusco) prezentującego rzeźby, dzieła sztuki funeralnej i użytkowej, pochodzące ze stanowisk archeologicznych w południowej Etrurii..
Za Muzeum Etruskim monumentalną klatką schodową schodzi się do głównej trasy, wiodącej najpierw przez Galerię Kandelabrów (Galeria delli Candelabri), w której nisze udekorowane są ogromnymi świecznikami pochodzącymi z willi z czasów imperium rzymskiego. Dalej, w Galerii Gobelinów (Galeria degli Arazzi), po lewej stronie wiszą arrasy utkane w Belgii na podstawie wzorów ze szkoły Rafaela, a przedstawiające sceny z życia Chrystusa, po prawej zaś - wykonane w Rzymie w pracowniach Barberinich w XVII w.
KAPLICA SEKSTYŃSKA
Kaplicę Sykstyńską wzniesiono dla Sykstusa IV pomiędzy 1473 a 1481 r. i od tego czasu pełni funkcję prywatnej kaplicy Ojca Świętego, w której odbywają się również konklawe kardynałów, mające za cel wybór nowego papieża.
Po zakończeniu budowy kaplicy Sykstus ściągnął do niej kilku wybitnych malarzy renesansu, którzy mieli wykonać dekorację ścian. Pinturicchio objął kierownictwo nad całym projektem, który przewidywał serię malowideł ukazujących sceny z życia Mojżesza, a po prawej stronie sceny z życia Chrystusa. Sykstus nie zatrudnił byle kogo. Są tutaj między innymi prace Perugina, autora wspaniale skomponowanego pejzażu miasta w scenie Chrystus wręczający św. Piotrowi klucze do nieba, Boticellego – Sąd Mojżesza i Obmycie trędowatego, oraz Ghirlandaia. Powołanie św. Piotra i św. Andrzeja tego ostatniego ukazuje Chrystusa powołującego dwóch uczniów, otoczonych przez widzów, na tle fikcyjnego średniowiecznego pejzażu z łodziami, ptakami, wieżyczkami i górami.
Ostatnio odnowione, w każdym innym miejscu byłyby nie lada atrakcją, tutaj jednak pozostają w cieniu malowideł Michała Anioła. Malowidła na suficie oraz Sąd Ostateczny na ścianie za ołtarzem należą do najwspanialszych arcydzieł sztuki Zachodu. To również największe malowidło zaprojektowane i wykonane kiedykolwiek przez jednego człowieka.
Prawdopodobnie jest ono przy tym najczęściej oglądane; ocenia się, że codziennie przychodzi tu około 15 tys. osób, a latem i podczas specjalnych okazji liczba odwiedzających przekracza 20 tys. W kaplicy zabronione jest robienie jakichkolwiek zdjęć, włączając w to wideo. Oficjalnie obowiązuje także zakaz prowadzenia rozmów – chociaż on akurat jest powszechnie.
Po zakończeniu budowy kaplicy Sykstus ściągnął do niej kilku wybitnych malarzy renesansu, którzy mieli wykonać dekorację ścian. Pinturicchio objął kierownictwo nad całym projektem, który przewidywał serię malowideł ukazujących sceny z życia Mojżesza, a po prawej stronie sceny z życia Chrystusa. Sykstus nie zatrudnił byle kogo. Są tutaj między innymi prace Perugina, autora wspaniale skomponowanego pejzażu miasta w scenie Chrystus wręczający św. Piotrowi klucze do nieba, Boticellego – Sąd Mojżesza i Obmycie trędowatego, oraz Ghirlandaia. Powołanie św. Piotra i św. Andrzeja tego ostatniego ukazuje Chrystusa powołującego dwóch uczniów, otoczonych przez widzów, na tle fikcyjnego średniowiecznego pejzażu z łodziami, ptakami, wieżyczkami i górami.
Ostatnio odnowione, w każdym innym miejscu byłyby nie lada atrakcją, tutaj jednak pozostają w cieniu malowideł Michała Anioła. Malowidła na suficie oraz Sąd Ostateczny na ścianie za ołtarzem należą do najwspanialszych arcydzieł sztuki Zachodu. To również największe malowidło zaprojektowane i wykonane kiedykolwiek przez jednego człowieka.
Prawdopodobnie jest ono przy tym najczęściej oglądane; ocenia się, że codziennie przychodzi tu około 15 tys. osób, a latem i podczas specjalnych okazji liczba odwiedzających przekracza 20 tys. W kaplicy zabronione jest robienie jakichkolwiek zdjęć, włączając w to wideo. Oficjalnie obowiązuje także zakaz prowadzenia rozmów – chociaż on akurat jest powszechnie.
PINAKTEKA
Pinakoteka, w oddzielnym budynku, na samym końcu głównej osi Watykanu, to najlepsza galeria obrazów w Rzymie, z dziełami od wczesnego renesansu aż po wiek XIX. Są tu dzieła Crivelliego, Lippiego i Poliptyk Stefański przypisywany Giottowi, ukazujący męczeństwo św. Piotra i św. Pawła, namalowany na początku XIV w. dla starej bazyliki św. Piotra. Na płótnach malarzy szkoły umbryjskiej, Perugina i Pinturicchia, można podziwiać miękkie, elegancko odziane postacie.
W sali poświęconej Rafaelowi, w szklanej gablocie wystawiono gobeliny wykonane według jego projektów, a przeznaczone do Kaplicy Sykstyńskiej na czas konklawe, oraz trzy obrazy – Przemienienie Pańskie, niemal gotowe w chwili śmierci autora w 1520 r. (dzieło dokończyli uczniowie mistrza). Jest tu także Koronacja Matki Boskiej, którą artysta namalował, mając 19 lat oraz (po lewej) Madonna di Foligno przedstawiająca świętych – Jana Chrzciciela, Franciszka z Asyżu i Hieronima – adorujących Maryję z Dzieciątkiem.
Święty Hieronim Leonarda da Vinci, praca również nieukończona, w sali obok, to wybitne dzieło przedstawiające wychudłego ascetę zastanawiającego się, czy wybrać cierpienie czy przyzwoity posiłek. Dwie sale dalej można podziwiać Złożenie Chrystusa do grobu Caravaggia. Ukrzyżowanie św. Piotra Guida Reniego (w tej samej sali) stanowi udane naśladownictwo realizmu Caravaggia. Warto także rzucić okiem na Męczeństwo św. Erazma Poussina – najbardziej makabryczny obraz w całej kolekcji.
Tuż za pinakoteką, w nowoczesnych budynkach mieszczą się kolejne muzea.
W sali poświęconej Rafaelowi, w szklanej gablocie wystawiono gobeliny wykonane według jego projektów, a przeznaczone do Kaplicy Sykstyńskiej na czas konklawe, oraz trzy obrazy – Przemienienie Pańskie, niemal gotowe w chwili śmierci autora w 1520 r. (dzieło dokończyli uczniowie mistrza). Jest tu także Koronacja Matki Boskiej, którą artysta namalował, mając 19 lat oraz (po lewej) Madonna di Foligno przedstawiająca świętych – Jana Chrzciciela, Franciszka z Asyżu i Hieronima – adorujących Maryję z Dzieciątkiem.
Święty Hieronim Leonarda da Vinci, praca również nieukończona, w sali obok, to wybitne dzieło przedstawiające wychudłego ascetę zastanawiającego się, czy wybrać cierpienie czy przyzwoity posiłek. Dwie sale dalej można podziwiać Złożenie Chrystusa do grobu Caravaggia. Ukrzyżowanie św. Piotra Guida Reniego (w tej samej sali) stanowi udane naśladownictwo realizmu Caravaggia. Warto także rzucić okiem na Męczeństwo św. Erazma Poussina – najbardziej makabryczny obraz w całej kolekcji.
Tuż za pinakoteką, w nowoczesnych budynkach mieszczą się kolejne muzea.
do góry | modyf:
Artur Rogoziński 2009-10-28, 16:06 | 1140 odsłon MATURA
zdawalność matury w naszym liceum
2009 - 99,26%
2008 - 98%
ADRES
TELEFONY
|
Sekretariat |
| Pokój naucz. I bud. 89 762 10 83 |
|
Pokój naucz. II bud. |
|
Pracownia komp. |
| Biblioteka 89 762 10 84 |
|
Pedagog |
GG
PODSERWISY
